خزيمه نام او در منابع پيشين ديده نمىشود ولى به گفتهء قندوزى ، وى پس از شهاب بن كثير از سوى عمر بن سعد نزد امام حسين عليه السلام فرستاده شد . ولى در محضر آن حضرت اسلحه را بر زمين افكند و بر پاهاى مباركش بوسه زد و [ با خود ] گفت : « مَنْ ذا الّذى سِرّك الجنّة ويمضى الى النار » « كيست كه بهشت را رها كند و رهسپار جهنّم شود » خزيمه ، همراه سيّدالشهدا عليه السلام بود تا آن‌كه در روز عاشورا در جمع برادران شهيد خود مأوا گرفت . « 1 » خلف بن مسلم بن عوسجه « 2 » خلف ، فرزند مسلم بن عوسجه در روز عاشورا دوازده سال داشت . « 3 » هنگام شهادت پدر تصميم گرفت با دشمن مبارزه كند ؛ ولى امام حسين عليه السلام او را از رفتن به ميدان بازداشت . مادرش ، وى را ترغيب كرد و گفت : اى پسر ! اگر به جنگ نروى هرگز از تو خشنود نمىشوم . پس از اين سخن ، خلف وارد معركه شد و با نواى بشارت مادر بر سيراب شدن از دست ساقى كوثر شجاعانه جنگيد . بيست و به قولى سى تن « 4 » را به هلاكت رساند و سرانجام به فيض شهادت نايل گشت . سر بريده‌اش را نزد مادر

--> ( 1 ) . ينابيع المودّة ، ص 394 . ( 2 ) . منابع پيشين از او به عنوان پسر مسلم بن عوسجه تعبير كرده و نامش را نگفته‌اند . ( روضة الشهداء ، ص 297 ، كتابفروشى اسلامية . نيز ر . ك رياض الشهادة ، ج 2 ، ص 140 ) ولى برخى از معاصرين ، وى را خلف ( وسيلة الدارين ، ص 136 ؛ وقايع الايام ، ج 1 ، ص 416 ؛ فرسان الهيجاء ، ج 1 ، ص 134 ) و جمعى ديگر عبداللَّه ناميده‌اند . ( كتاب علماء معاصرين ، ص 269 . ) شيخ عبّاس قمى ( ره ) دربارهء جوان شهيدى كه ناظر شهادت پدر در كربلا بوده ( مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 25 ، انوارالهدى ) ولى نام او در تاريخ درج نگرديده مىگويد : به احتمال ، او فرزند مسلم بن عوسجه است . ( نفس المهموم ، ص 266 ) . ( 3 ) . رياض الشهادة ، ج 2 ، ص 140 . ( 4 ) . ناسخ التواريخ ، ج 2 ، ص 277 .